Conclusie: volgend jaar beter?
Het jaar 2007 is er een dat AMD het liefst zo snel mogelijk zal vergeten. Het bedrijf had de ambitie om Intel af te troeven met een 'echte' quadcore en wist torenhoge verwachtingen te scheppen voor het product. De verslechterde financiėle situatie maakte de druk om de hype waar te maken hoog. De uitvoering van het plan werd daardoor zo gehaast dat het uitliep op de ene teleurstelling na de andere.
Het staat buiten kijf dat we getuige zijn geweest van een zwarte pagina in de geschiedenis van AMD, maar de jury is er nog niet over uit of dat het begin van het einde heeft ingeluid of niet. Het is sowieso duidelijk dat het bedrijf een toontje lager moet gaan zingen wat betreft zijn plannen om Intels bijna-monopolie te doorbreken. Barcelona is in zijn huidige vorm niet opgewassen tegen de concurrentie en of dat met B3 en latere steppings zal veranderen is discutabel.
Shanghai, de 45nm-verkleining van Barcelona met 4MB extra L3-cache en een paar kleine andere verbeteringen, wordt opgewacht door Intels Nehalem. In het openbaar reageert AMD lakoniek op de derde iteratie van Intels Core-architectuur. Het wijst er maar al te graag op dat de meest in het oog springende verbeteringen van Nehalem ten opzichte van Penryn, al jaren in de Opteron zitten.
Achter de schermen neemt men de bedreiging van Nehalem ongetwijfeld een stuk serieuzer: de geļntegreerde geheugencontroller en interconnects zijn met afstand het grootste voordeel van de K10-architectuur ten opzichte van Intels Core-familie. Waarschijnlijk is het zelfs de voornaamste reden dat er nu nog een aantal benchmarks zijn waarin de prestaties van Barcelona en Phenom (bij gelijke kloksnelheid) uitblinken. Zodra dat wordt weggenomen wordt het strijdveld eerlijker, in dit geval ten nadele van AMD.
Het is een grote vergissing om te denken dat een bedrijf dat niet de allersnelste processors kan maken per definitie geen toekomst heeft. Een kleine speler als VIA houdt het bijvoorbeeld al tijden uit door de juiste niche in de markt op te zoeken. AMD is daar ook altijd goed in geweest: dat is wel te merken aan het feit dat veel prijsbewuste consumenten, waaronder goed geļnformeerde tweakers, maar al te graag een Athlon of Phenom halen in plaats van een Core 2 Duo of Quad. In het derde kwartaal won het bedrijf ondanks alle problemen zelfs een stukje marktaandeel terug.
Het management staat echter voor de moeilijke taak om weer winstgevend te worden zonder veel kansen om hogere prijzen te vragen. Uit het feit dat de marges de laatste paar kwartalen aan de beterende hand waren en zowel het operationele als het nettoverlies af is genomen, blijkt dat men hier redelijk in aan het slagen is. Ondanks het feit dat AMD volgend jaar waarschijnlijk weer niet de beste technologie zal hebben, zal het wel steeds beter roeien met de riemen die het heeft.
Wij vertrouwen er in ieder geval op dat AMD het in 2008 beter zal doen dan in 2007, ook leggen we de lat daarmee niet heel erg hoog. Pas als Shanghai dezelfde symptomen begint te vertonen als Barcelona is er reden tot serieuze zorgen; tot die tijd gaan we er echter vanuit dat het bedrijf nog een lange toekomst voor de boeg heeft.
Het staat buiten kijf dat we getuige zijn geweest van een zwarte pagina in de geschiedenis van AMD, maar de jury is er nog niet over uit of dat het begin van het einde heeft ingeluid of niet. Het is sowieso duidelijk dat het bedrijf een toontje lager moet gaan zingen wat betreft zijn plannen om Intels bijna-monopolie te doorbreken. Barcelona is in zijn huidige vorm niet opgewassen tegen de concurrentie en of dat met B3 en latere steppings zal veranderen is discutabel.
Shanghai, de 45nm-verkleining van Barcelona met 4MB extra L3-cache en een paar kleine andere verbeteringen, wordt opgewacht door Intels Nehalem. In het openbaar reageert AMD lakoniek op de derde iteratie van Intels Core-architectuur. Het wijst er maar al te graag op dat de meest in het oog springende verbeteringen van Nehalem ten opzichte van Penryn, al jaren in de Opteron zitten.
Achter de schermen neemt men de bedreiging van Nehalem ongetwijfeld een stuk serieuzer: de geļntegreerde geheugencontroller en interconnects zijn met afstand het grootste voordeel van de K10-architectuur ten opzichte van Intels Core-familie. Waarschijnlijk is het zelfs de voornaamste reden dat er nu nog een aantal benchmarks zijn waarin de prestaties van Barcelona en Phenom (bij gelijke kloksnelheid) uitblinken. Zodra dat wordt weggenomen wordt het strijdveld eerlijker, in dit geval ten nadele van AMD.
Prestaties zeggen niet alles
Het is een grote vergissing om te denken dat een bedrijf dat niet de allersnelste processors kan maken per definitie geen toekomst heeft. Een kleine speler als VIA houdt het bijvoorbeeld al tijden uit door de juiste niche in de markt op te zoeken. AMD is daar ook altijd goed in geweest: dat is wel te merken aan het feit dat veel prijsbewuste consumenten, waaronder goed geļnformeerde tweakers, maar al te graag een Athlon of Phenom halen in plaats van een Core 2 Duo of Quad. In het derde kwartaal won het bedrijf ondanks alle problemen zelfs een stukje marktaandeel terug. Het management staat echter voor de moeilijke taak om weer winstgevend te worden zonder veel kansen om hogere prijzen te vragen. Uit het feit dat de marges de laatste paar kwartalen aan de beterende hand waren en zowel het operationele als het nettoverlies af is genomen, blijkt dat men hier redelijk in aan het slagen is. Ondanks het feit dat AMD volgend jaar waarschijnlijk weer niet de beste technologie zal hebben, zal het wel steeds beter roeien met de riemen die het heeft.
Wij vertrouwen er in ieder geval op dat AMD het in 2008 beter zal doen dan in 2007, ook leggen we de lat daarmee niet heel erg hoog. Pas als Shanghai dezelfde symptomen begint te vertonen als Barcelona is er reden tot serieuze zorgen; tot die tijd gaan we er echter vanuit dat het bedrijf nog een lange toekomst voor de boeg heeft.
Door 
![[show]](http://tweakimg.net/g/if/comments/button_down.gif "Reactie uitklappen")
