Via fmri kan je kijken welke hersendelen actief worden bij welke beweging die je doet of van plan bent te doen. Met deze techniek kan je bij een verlamde die probeert te bewegen kijken welke van zijn hersengebieden actief worden bij elk stuk van de beweging die hij wil doen, dat patroon opslaan, en een connectie via de computer met de robotbenen verbinden (desnoods via het internet, alhoewel dat niet zo praktisch is als de patient zijn robotbenen aan zijn lichaam verbonden zijn lijkt me). Zo zou je dan kunnen terug wandelen terwijl je ruggenmerg onderbroken is. Voor wie meer wil weten over fmri:
http://en.wikipedia.org/w...agnetic_resonance_imaging
Je hersenen zijn ook plastisch. Dat betekent dat ze zich aan kunnen passen aan wisselende omstandigheden. Dit is de reden waarom mensen die blind zijn beter kunnen horen, omdat de hersendelen die instaan voor het gehoor dan een deel van de hersendelen overnemen die verantwoordelijk zijn voor het zicht. Stel dat je je hersenen dus verbind met die elektroden en dat die elektroden niet perfect correct passen, dan kunnen je hersenen dus leren zich aan te passen om die elektroden zo goed mogelijk te stimuleren en op die manier zo goed mogelijk de bewegingen te coördineren.
Ik vind dit prachtige ontwikkelingen, alleen hoop ik dat ze ooit veilig (infectierisico is vrij groot als je jarenlang met een vreemd voorwerp in je hoofd zit dat verbonden is met de buitenwereld, en hersenvlies- en hersenweefselontstekingen zijn niet echt zo onschuldig) en goedkoop genoeg gaan worden om ooit voor iedere verlamde patient een oplossing te bieden.
Nee, bij fMRI kan dat helaas niet: ten eerste is de temporele (tijds) resolutie te klein, en de spatiele (ruimte) ook. Dit heeft als gevolg dat je alleen van een paar duizend cellen tegelijk de (gemiddelde) activiteit kan meten en niet die van cellen zelf, daar zijn de MRI scanners niet goed genoeg voor. Daarnaast is een MRI scanner zo groot als mijn slaapkamer dus zal het lastig rondwandelen zijn met zo'n ding om je heen.
Wat ze hier doen wordt "Multiple Cell Recording" genoemd: het insteken van electroden in het gebied van de hersenen dat beweging coordineert (heel poetisch de motorcortex genoemd) en hier signalen van aftappen. Je vraagt de proefpersoon om een beweging met het been te maken en dan lees je een bepaald patroon af. Dan vraag je het nog een keer, en nog een keer, en nog een keer, totdat je al die signalen kan middelen tot een heel "schoon" patroon (dit is een beetje kort door de bocht, maar het is gewoon heel technisch en niet makkelijk te begrijpen zonder kennis van neuronale vuurpatronen en zo...) en dan kan je, elke keer dat je dat patroon ziet, proberen om de gedachte aan die beweging te koppelen aan een beweging van het robotbeen. Duurt even maar dan heb je wat.
De reden dat ze dit nu nog niet kunnen doen bij mensen is heel simpel: je maag niet zomaar dingen in iemands hersenen steken, en dat is ook bijna onmogelijk zonder een of andere extreme groepering achter je aan te krijgen. Het insteken van electroden is ook niet zonder gevaar voor de patient, er zijn genoeg studies met dit soort dingen waar patienten aan bloedingen zijn overleden. Hersenen kunnen wel plastisch zijn, ze kunnen niet zoveel hebben...
De aan de Duke University werkzame onderzoekers pikten van een tweetal rhesusapen hersensignalen op via in het brein geïmplanteerde elektroden, terwijl de dieren loopbewegingen uitvoerden. De software van de wetenschappers viste vervolgens specifieke motorsignalen uit de data, die via het internet naar het Advanced Telecommunications Research Institute International in Kyoto werden gestuurd. Daar werden de door de apen uitgevoerde bewegingen in real time - op de lag in de internetverbinding na - door een stel robotbenen gedupliceerd.
09:27
08:50
16:07
Door 
![[show]](http://tweakimg.net/g/if/comments/button_down.gif "Reactie uitklappen")
