[...]
Hier ben ik het niet mee eens. Servers met vier x86-processors bestaan al sinds 1995, maar ondanks dat de architectuur nu al twaalf jaar de tijd heeft gehad om zich te vestigen en er ook al geruime tijd machines met 8/16/32 sockets zijn, is de markt voor (zware) niet-x86 servers nog steeds een dikke 26 miljard dollar per jaar waard, oftewel de helft van het totaal.
Inderdaad, tot 4 processor servers waren er voor de Pentium Pro ook al. Maar Intel heeft nooit erg haar best gedaan om met de X86 lijn de high-end markt te veroveren, omdat die voorbestemd was voor Intel's 64 bit architectuur, Itanium.
32 bit architectuur voor servers van 4 of meer sockets is niet erg interessant vanwege de hoeveelheid geheugen die geadresseerd kan worden. En je bent het toch met me eens dat Intel alleen gedwongen door 64 bit Opteron ook 64 bit Xeons is gaan maken. De winst-marges voor Itanium systemen zijn immers veel hoger.
Intel heeft een aantal eigenschappen lange tijd exclusief aan de Itanium lijn gegeven, te weten: 64 bitness, grote caches, goede infrastructuur / veel bandbreedte, RAS features, betere floating point unit en instructieset, goede cache-coherency systeem voor goede schaalbaarheid.
Vrijwel allemaal zijn deze nu al dan niet gedwongen door AMD nu ook aanwezig op x86 systemen: 64 bitness, grote caches, Hypertransport/ CSI, meer en meer RAS features, SSE2 i.p.v. oude stack-based FP unit. Het wachten is nog op een goed directory-based coherency protocol, maar de noodzaak daarvoor is met de 4 Hypertransport links in de toekomst ook minder geworden.
Dus ja, er was wel tijd voor X86 om zich in de high end te vestigen voorheen, echter de wil van Intel is er nooit geweest. Als die wil er wel was geweest, dan was Intel wel zelf met een 64 bit x86 instructieset gekomen.
Itanium heeft nog steeds een aantal unieke RAS-features (zoals de mogelijkheid voor cores om elkaars resultaten te checken), draait in tegenstelling tot x86 systemen als VMS, NSK/Tandem, HPUX en Secure64 en schaalt door tot 2048 processors, waarbij 8 ineens verbleekt.
Je hebt gelijk wat betreft de RAS features, maar dat is aan het veranderen. Itanium schaalt door naar 2048 processor servers, maar dat komt door de infrastructuur, niet door de processor en X86 en Itanium krijgen volgend jaar dezelfde infrastructuur bij Intel. Er is niets inherent aan x86 dat het weerhoudt om door te schalen. X86 heeft al de HPC markt voor grote clusters veroverd. Itanium is voor grote clusters simpelweg te duur en heeft geen performance voordeel.
Maar op langere termijn kan hij zich natuurlijk maar op één punt onderscheiden, en dat zijn prestaties. En hoewel de Itanium heel veel tests verliest (is altijd al geweest ook), heeft hij maar een paar belangrijke overwinningen nodig om zijn bestaan te rechtvaardigen. Zoveel verschillende dingen doen kopers van high-end servers nou eenmaal niet.
Er moet iets inherent beter zijn aan de Itanium instructieset waardoor de chip sneller/zuiniger kan worden gemaakt dan X86. Daar zijn de meningen over verdeeld. Misschien is het mogelijk als Intel evenveel resources op Itanium zou zetten als op x86. Dat zouden ze wel willen doen, maar kunnen ze niet, gedwongen door concurrentie van AMD in de server space. Ze kunnen het zich niet veroorloven AMD zijn gang te laten gaan in de serverspace. Intel heeft niet voor niets bij het uitkomen van Opteron veel mensen van Itanium projecten verhuist naar Xeon.
TPC-C is in ieder geval wel een belangrijke, en daar zie je dat een score van een 90nm dualcore Itanium maar nét met 10% verbeterd wordt door de nieuwste 65nm quadcore Xeon. (Als binnenkort de iets vernieuwde Montvale verschijnt kan het goed weer gelijk liggen).
TPC-C is erg afhankelijk van de hoeveelheid geheugen, bandbreedte en ook de hoeveelheid cache. Tulsa met de dikke cache deed het ook vrij aardig als ik me niet vergis. Dus ook hier denk ik dat het ligt aan systeemeigenschappen die niet exclusief zijn of blijven voor Itanium.
Als een Itanium met drie/vier* serieuze handicaps (helft van het aantal cores, helft van de bandbreedte, een generatie achterstand op productietechniek, Intels Foxton-blunder*) en een 15W lager TDP nog steeds zo dicht bij x86 komt dan heb ik er wel vertrouwen in dat in een toekomstig, gelijkwaardig speelveld, de architectuur zeker zijn mannetje zal staan, zelfs tegenover het Beckton-geweld. Voorwaarde is dan wel dat Intel zijn Itanium-teams ook vol gas laat geven en het niet om zakelijke redenen of wat dan ook afknijpt.
Net zoals Itanium een paar handicaps had, had X86 die ook ten opzichte van Itanium. Bij X86 zijn de handicaps over twee jaar bijna allemaal verdwenen. Of dit bij Itanium het geval is zal moeten blijken. Ik denk dat Itanium minder aandacht zal krijgen van Intel omdat ze simpelweg het niet kunen veroorloven iets weg te geven aan AMD.
Hoe dan ook, het zal een spannende strijd worden.
En je bent het toch met me eens dat Intel alleen gedwongen door 64 bit Opteron ook 64 bit Xeons is gaan maken. De winst-marges voor Itanium systemen zijn immers veel hoger.
Nee, dat is een mythe. Intel heeft halverwege 2000 (een jaar voor de eerste Itanium uitkwam en bijna drie jaar voor de eerste Opteron uitkwam) al besloten om een 64-bit x86-processor te gaan maken. Je hebt wel een punt dat Intel het zich door concurrentie van AMD niet kan veroorloven om de Xeon op een lager pitje te zetten, maar het is niet waar dat Itanium bedoeld is/was om alles over te nemen, niet in dit decennium in ieder geval.
Er moet iets inherent beter zijn aan de Itanium instructieset waardoor de chip sneller/zuiniger kan worden gemaakt dan X86. Daar zijn de meningen over verdeeld. Misschien is het mogelijk als Intel evenveel resources op Itanium zou zetten als op x86. Dat zouden ze wel willen doen, maar kunnen ze niet, gedwongen door concurrentie van AMD in de server space. Ze kunnen het zich niet veroorloven AMD zijn gang te laten gaan in de serverspace. Intel heeft niet voor niets bij het uitkomen van Opteron veel mensen van Itanium projecten verhuist naar Xeon.
Ik zie juist een beweging in de tegenovergestelde richting. Er zijn sinds kort twee teams die aan Itanium-producten werken, terwijl het voorheen allemaal door één team werd gedaan. Verder is er heel wat veranderd intern sinds HP niet meer direct met de ontwikkeling betrokken is, waardoor de samenwerking met de x86-groepen en het hoofdkantoor van Intel veel hechter is geworden (denk hierbij ook aan het gebruik van dezelfde software, ontwerpbibliotheken, enzovoorts). Er zijn een aantal *enorme* blunders gemaakt met betrekking tot Montecito en Tukwila, maar na deze drastische maatregelen is de kans dat zoiets nog een keer gebeurt veel kleiner.
TPC-C is erg afhankelijk van de hoeveelheid geheugen, bandbreedte en ook de hoeveelheid cache. Tulsa met de dikke cache deed het ook vrij aardig als ik me niet vergis. Dus ook hier denk ik dat het ligt aan systeemeigenschappen die niet exclusief zijn of blijven voor Itanium.
Laten we ze eens vergelijken dan:
4x Tulsa (8 cores): SQL2005 op Windows 2003, ~800 schijven, 64GB geheugen. Kosten (oktober 2006): $596.689. Score: 318.407 tpmC
4x Itanium (8 cores): SQL2005 op Windows 2003, ~600 schijven, 192GB geheugen. Kosten (juni 2007): $673.351 dollar. Score: 372.140 tpmC.
4x Tigerton (16 cores): SQL2005 op Windows 2003, ~1000 schijven, 128GB geheugen. Kosten (september 2007): $694.335. Score: 407.079 tpmC
Alle resultaten zijn afkomstig van HP en we kunnen er dus wel vanuit gaan dat ze met dezelfde zorg getuned zijn. Ik vind de Tigerton-score geenszins indrukwekkend te noemen tegenover die van Itanium. Zeker niet als je bedenkt dat Tigerton voor iedere processor een eigen bus heeft, terwijl de HP zx2-chipset nog steeds twee processors een bus laat delen.
Net zoals Itanium een paar handicaps had, had X86 die ook ten opzichte van Itanium. Bij X86 zijn de handicaps over twee jaar bijna allemaal verdwenen. Of dit bij Itanium het geval is zal moeten blijken.
Als je naar de roadmap kijkt lijkt het er meer op dat de Xeon MP achter de feiten aan zal lopen. Tukwila krijgt eind 2008 al CSI, terwijl Beckton pas eind 2009 komt. Ondertussen zit Dunnington nog op de FSB. In 2010 zal de Xeon MP waarschijnlijk wel weer een jaartje sneller zijn dan de Itanium, maar we praten dan nog steeds over 65nm vs. 45nm. Pas tegen het einde van dat jaar zullen we een eerlijke strijd tussen twee 32nm-implementaties zien, en dan gaat het er pas echt om spannen.
[Reactie gewijzigd door Wouter Tinus]
Intel stopt vele malen meer geld in x86 dan in IA64, puur omdat daar op korte termijn veel meer te halen is / ze daar meer omzet draaien. En zeker met AMD met een goed alternatief in de markt hebben ze niet de macht IA64 door te drukken. Ik verwacht dan ook dat de Itanium op de langere termijn verdwijnt.